Żagle

sobota, 19 września 2009 19:42 Wpisany przez Administrator

STEPSY do nauki - Onamor

Ten krótki zestaw kolejnych kroków ma na celu odtworzenie jak powstawała moja grafika, która prezentowana jest w galerii pod tytułem "21IV02". Będę ją w tym "tutorialu" nazywał "Żagle".
Praca powstała w programie Photoshop 4.0, który został uzupełniony wtyczką Squizz 1.5 wyciągniętą z Corela 9.0.
Konfiguracja komputera: Celeron 400 Mhz, 196MB RAM, HDD 6,5GB. Karta graficzna zintegrowana. Korzystam z amatorskiego tabletu WACOM Graphire USB, format A6. Tutaj pierwsza uwaga: ten tablet nieźle nadaje się do wprowadzania podpisów czy manipulacji wyciętymi elementami, lecz prawdopodobnie kompletnie nie będzie się nadawał do rysowania. Jest po prostu za mały. Jego cena jest dość konkurencyjna (ok. 400 PLN) choćby w stosunku do WACOM Intuos A6 (800 PLN), lecz osoby rysujące powinny rozważyć zakup tabletu formatu minimum A5, co obecnie kosztuje chyba 1300 PLNów. Opieram się tu na komentarzach artystów z Computer Arts & Graphics, którzy taki format często wymieniają. Beksiński używa WACOM A3!

1. Oczywiście najpierw powstaje szkic. Rysuję sobie na małych karteczkach, gdyż to pomaga mi zapamiętać, co na pracy ma się znaleźć, tzn. jakie elementy i z czego wzięte. Ta praca została zainspirowana po części grafiką Zdzisława Beksińskiego; czerwony żagiel wychyla się z górnej części ekranu nad zaśnieżonym polem. Ja wpadłem na pomysł, by zrobić "to samo" ale "nie tak samo".

2. Wyjściowym materiałem do budowy żagla była textura cegieł, dołączona do skanera Primax, który swego czasu pożyczałem od Łukasza M. Przerobiłem ją na powtarzalną texturę, czyli dającą się powtarzać w lewo, prawo, w dół i w górę. Textura ma wymiary 512 x 768 pix.

3. Kilkanaście textur cegieł zostało złączonych, aby powstała duża kamienna powierzchnia. Zmaltretowałem ją następnie pędzlem w Squizzie, aby uzyskać kształt żagla. Skopiowałem warstwę z żaglem i ustawiłem z tyłu, aby uzyskać przestrzenny efekt. Trzeba też było dodać cień własny. W tym celu wystarczy nałożyć warstwę szarości i ustawić na ściemnianie. Plik PSD ma teraz, bagatela, 36MB. Całość łączę w jeden obiekt i już mam gotowy żagiel.

4. Chciałem, by praca była kolorowa, więc potrzebne mi było kolorowe niebo. Oto fotka w całej okazałości :) Skan miał 4621 x 3189 pixów, czyli ok. 42MB. Maleństwo...

5. Ponieważ coś było z tym niebem nie tak, odwróciłem je do góry nogami i przykadrowałem do kwadratu. Potem trochę porozciągałem. I tak powstało "tło", czyli pierwsza warstwa, na której będą układane następne. Podkład ma 3188 x 3188 pixeli, czyli taka będzie wielkość pracy. Przy rozdzielczości 300 dpi przyjętej powszechnie za zawodową, daje to wymiary 27 x 27 cm. Wystarczy.
Krótka uwaga, dlaczego ostatnio pracuję "w kwadracie". Otóż, kwadrat nie narzuca układu linii. Gdy praca ma układ pionowy, pionowe linie mogą ją niepotrzebnie wydłużyć, podobnie z pracą poziomą, gdzie nadmiar linii prowadzonych horyzontalnie poszerza. Kwadrat jest tutaj najbardziej neutralny i łatwo go kształtować. Minusem kwadratu (albo plusem, zależy od sytuacji) jest mocny centralny punkt, który trzeba wyzyskać.
Na niebo zostały nałożone dwa gradienty szarości. Ustawiamy gradient na liniowy, od koloru narzędzia (szarość) do przezrtoczystości. Jeden gradient idzie z dołu do góry (szarość -> przezroczystość) i został ustawiony na ściemnianie. Drugi idzie z góry do dołu i został ustawiony na rozjaśnianie. Niebo ożyło.

6. Potrzebna mi była trawa, tak jak zapisałem na szkicu. Tak wygląda fotka rodzinnych stron, z której trawę wyciąłem. Foto ma w oryginale 52MB.

7. No to wrzucamy teraz trawę i obiekt na niebo, oczywiście w osobnych wartwach. Tfu, ale straszy ;)
Wiele osób, zwłaszcza początkujących (dwutygodniowych) grafików już by się zatrzymała na tym etapie tworzenia graficzki. Nic bardziej mylnego. Zabawa dopiero się rozpoczyna.

8. Na trawę nałożyłem liniowy gradient szarości (na osobnej warstwie!). Następnie, został on ustawiony na tryb ŚCIEMNIANIE, przy 27% krycia. Chodzi o to, by poprzez jasność trawy u dołu obrazka, a ściemnienie u styku z niebem nadać obrazkowi głębię. Ponieważ słońce świeci mocno trzeba pokolorować obiekt z cegieł. Tworzę następną warstwę, a potem po pobraniu uprzednim żółtego koloru z nieba, narzucam gradient ustawiony na rozjaśnianie. 78% krycia wystarczy. Lepiej?

9. Dobrze będzie dopiero teraz. Pora na dalsze zgrywanie kolorystyczne. Kolejna warstwa szarości zostaje wylana kubełkiem na sam wierz pracy i ustawiona na ŚCIEMNIANIE, 24% krycia. Drażniła mnie zbyt zielona trawa, więc tym samym żółtym kolorem została ona pokryta na osobnej warstwie. Potem warstwa została ustawiona na ŚCIEMNIENIE 27% krycia. Ale praca dalej jest trochę niespójna...

10. Jaki kolor dominuje w tej pracy? Żółty. Ale jeszcze jest go za mało, więc tworzę kolejną warstwę, leję z kubełka żółty kolor (cały czas ten sam pobrany z nieba). Najlepiej teraz ustawić mieszanie warstw na MIĘKKIE ŚWIATŁO i dać krycie 20%. Warstwę z trawą i warstwę z żaglem ustawiamy na 99% krycia, by kolory się "przegryzły" i... Łaaa, o to chodziło :)

11. Ponieważ praca wydaje się jeszcze trochę pusta. Dobrze zrobi wprowadzenie mgły. Można ją domalować aerografem, ale ponieważ nie chcę rączek brudzić, zrobimy to inaczej. Trzeba powielić warstwę nieba i podciąć ją z góry i dołu gradientem liniowym. O co chodzi? W trybie szybkiej maski nakładamy gradient liniowy, wracamy do obrazka, no i CTRL-X, aby usunąć najpierw górę, potem jeszcze raz to samo z dołem. Zostaje pasek nieba zyskujący cudowną przezroczystość w dół i w górę. Ja zostawiłem to niebo na trybie zwykłym, ale można mieszać, efekty są ciekawe.
Cała praca składa się z 9-ciu warstw. Idąc od dołu:
a) tło, czyli niebo poprawione szarościami,
b) żagiel (ZWYKŁY),
c) gradienty żółci na żaglu (ROZJAŚNIANIE),
d) trawa (ZWYKŁY),
e) gradient szarości na trawę (ŚCIEMNIANIE),
f) żółć (ŚCIEMNIANIE),
g) mgła (ZWYKŁY 100%),
h) żółć (MIĘKKIE ŚWIATŁO),
i) szarość (ŚCIEMNIANIE).

Całość zapisujemy jako plik PSD (96MB!), a potem spłaszczmy. Gotowe! :)

źródło: art.